Zühre'ye

  5.Bölüm – Kapıdaki düşman     …     Meyonia, denizden yükselen güneşe doğru baktı gözlerini kısarak.   -        -    Çok bilgesin, Priamos dedi. Ama geleceği hiçbir zaman göremezsin.   Meyonia son sözlerini söyleyip barakasının yolunu tuttu, arkasına bakmadan yürüyordu. Truva Kralı Priamos’un sözlerini aklına kazımıştı. Ancak bu sözler geçiciydi. Priamos ise şaşkınlıkla kızın gidişini izliyordu. Herhangi bir krala özgüvenli sözleri söyleyip hiçbir şey olmamış gibi çekip giden bir kadın görmüştü hayatında ilk kez Priamos. Ama Paris, Sparta’dan Helen’i kaçırdıktan sonra kadınlara olan saygısı daha da artmıştı. Savaş, bir leopar gibi sessiz adımlarla geliyordu.   Truva’da savaş hazırlıkları devam ediyordu. Diğer kentlerden gelenler her konuda onlara yardımcı oluyordu. Kent meydanında artık tüm Anadolu’ya ait her şey görülebiliyordu. İnsanlar birbiriyle kaynaşmış, kültürler meydanda birbirlerine ...

  3.Bölüm – Truva’da tanıdık bir yüz … Hüzünlü vedalar insanın yüreğini her zaman vahşi bir hayvan gibi parçalar, yırtar ve midesine indirir. Sevinçli vedalar bile özlem içerir. Veda edecek sevdiği olmayan insanlar her zaman bir özlem içerisindedir. İşte Meyonia bu özlem çukurunun tam ortasındaydı. O gün bir karar vermeliydi ve seçimini yapmıştı. Atlı araba yürümeye başlamıştı bile, geri dönemezdi. Ölümden korkmuyordu aksine ölümü kucaklıyordu. Savaşa şen çocuklar gibi gidiyordu. Nereye doğru yol aldı bilmiyordu ancak tek merak ettiği şey, geri dönebilecek miydi? Hiç bilmediği topraklara günler süren yolculuktan sonra varabildiler. Truva şehri, savaştan daha çok ziyafette gibi görünüyordu. Surlardakiler, doğudan gelen ve buraya yabancı atlı arabaları seyrediyordu. Sevinç çığlıkları atıp zaferi şimdiden kutluyorlardı. Kadınlar, erkeklerini bir daha görebileceklerdi. Ölse ölse bir düşman çapulcusu ölecekti. Çocuklar babalarına kavuşacak, en güzel günler Truva ve kalan şehirle...